Στον φίλο μου τον Τσε

“Πάνω απ΄όλα όμως, να είστε ικανοί να νιώθετε βαθιά μέσα σας, όποια αδικία διαπράττεται, ενάντια σε οποιονδήποτε σε οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου, είναι η πιο όμορφη ιδιότητα ενός επαναστάτη.”

ΕΡΝΕΣΤΟ ΤΣΕ ΓΚΟΥΕΒΑΡΑ.

Αν σήμερα ζούσε, θα ήταν πιθανών στην όμορφη χώρα μου την Ελλάδα και θα προσπαθούσε να κάνει εμένα και όλους εσάς που διαβάζεται αυτές της γραμμές να επαναστατήσουμε ενάντια στην βαρβαρότητα που ζούμε.

Αυτό άλλωστε ήταν και αυτό που πίστευε ο ίδιος (αδικία που διαπράττεται ενάντια σε οποιονδήποτε οπουδήποτε).

8 Οκτωμβρίου  1967 μετά από μάχη στην στενή κοιλάδα Γιούρο ο Τσε τραυματίζεται και αιχμαλωτίζεται.

9 Οκτωμβρίου 1967 στο χωριό Ιγκέρα δολοφοείται από τον επικεφαλής των Ρέιντζερς Μάριο Τεράν.

Δολοφονία κανονική, πισώπλατες πιστολιές του έριξαν, δεν είχαν καν το κουράγιο να τον εκτελέσουν, γιατί στην εκτέλεση θα έπρεπε να των κοιτούν στα μάτια, και ήξεραν οι εκτελεστές του ότι ούτε αυτοί δεν θα μπορούσαν να τον κοιτάξουν στα μάτια.

Τον δολοφόνησαν και πίστευαν ότι το όνομά του θα χαθεί, θα ξεχαστεί με το πέρασμα του χρόνου.

Εμείς όμως σε αυτούς τους ανόητους, τους ξεχασμένους εκτελεστές θα πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί με αυτή τους την ενέργεια κατάφεραν το όνομα ΤΣΕ να χαραχτεί στην μνήμης μας, στην καρδιά μας, βαθιά μέσα στην ψυχή μας.

Πενήντα χρόνια έχουν περάσει, και αναφερόμαστε στο όνομα του λες και είναι ο φίλος μας, ο αδελφός μας, ο άνθρωπός μας γι΄αυτό πρέπει να ευχαριστήσουμε αυτούς τους ανόητους.

Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να γράψω για το Φίλο μου τον Τσε, τον Φίλο όλων μας, τον Φίλο των ανθρώπων όλου του του κόσμου, τον Φίλο μου που του άρεσε να περπατά και να κοιτά τον ήλιο, το Φίλο μου που ήθελε όλοι Άνθρωποι της γης να μπορούν να κοιτούν τον ήλιο, και να μην ζουν γονατιστοί, τον Φίλο μου που δεν ήθελε την εκμετάλλευση Ανθρώπου από άνθρωπο, τον Φίλο μου που πέθανε για μένα, για όλους μας.

Το μόνο που μπορώ να του πω είναι  vaya con Dios comandante che guevara, και να του αφιερώσω τους στοίχους του Μάνου Λοΐζου:

“Μια φωτογραφία σου ήρθε και σ’ εμένα

μια φωτογραφία σου απ’ τα ξένα.

Απ’ αυτές που κρατάνε οι φοιτητές,

απ’ αυτές που ξεσκίζει ο χαφιές,

απ’ αυτές που κρεμάνε οι φοιτητές στην καρδιά τους”

Πάντα θα είσαι στην καρδιά μας!

Μάριος Γκόζιας

 

 

Διαβάστε επίσης